Pancratiusparochie Sloten






Delen:
meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook
Volgen:
link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten volg Pancratiusparochie op Twitter volg Pancratiusparochie op Facebook

Geloven in de ander - samen op zoek naar perspectief en hoop

Pinksteractie van de Week Nederlandse Missionaris

gepubliceerd: donderdag, 12 mei 2016

Mis­sio­na­rissen en missionair werkers geven dagelijks concreet handen en voeten aan Geloven in de ander. Zij leven samen met kwetsbare en arme mensen in alle delen van de wereld. Met hun aanwezigheid zeggen zij: ‘Ik geloof in jou. Wie je ook bent, wat je ook doet, waar je ook vandaan komt en hoe anders jij ook bent.’ Dat geeft mensen kracht en moed om hun eigen situatie te veranderen. Samen zijn zij verbonden in de hoop op een betere toekomst. Tijdens de Pinksteractie van de Week Nederlandse Mis­sio­na­ris (WNM) van 7 tot en met 15 mei 2016 kunt ook ú in actie komen vanuit uw geloof in de ander.

Geloven in de kracht van kwetsbare en getraumatiseerde vrouwen staat centraal in het werk van missionair werkers Anneke Kok (63) en Martine Buijs (34). Beide gaan op hun eigen wijze samen met deze vrouwen op zoek naar perspectief en hoop, op weg naar een betere toekomst. Anneke doet dat al 25 jaar in Chili en Martine sinds 4 jaar in Bolivia.

‘Het doet hen zoveel dat mensen aan de andere kant van de wereld met hen meeleven.’

Feministisch theologe Anneke Kok (63) werkt bij vrouwen­orga­ni­sa­tie Domodungu (Stem van de vrouw). ‘In Chili is een systeem van dominantie en ondergeschiktheid sterk aanwezig’. De druk van buiten is zó sterk, dat de vrouwen die lijden onder geweld van hun partner en naar de politie stappen, dat pas gemiddeld na zeven jaar doen. De meesten doen het zelfs nooit. ‘Bij Domodungu brengen we vrouwen bij elkaar die in de knel geraakt zijn. Via groeps­bij­een­komsten, trainingen en bijbel­ge­sprekken vinden zij herkenning bij elkaar en ruimte om zichzelf te ontplooien.’

Wij bieden vrouwen een sociaal netwerk waarop ze terug kunnen vallen. Dat is van groot belang. Domodungu is één van de weinig plekken waar vrouwen opgevangen worden en steun kunnen vinden -vooral bij elkáár- en waar niet geoordeeld wordt.

‘In de loop van de jaren heb ik het theologie­pro­gramma ontwikkeld. Het leert vrouwen ook kritisch te zijn: hun twijfels te uiten, hun eigen vragen en meningen te verwoorden en op te komen voor hun rechten. Ons uitgangspunt is dat je uitgaat van de vragen van mensen zelf en dat mensen zelf en samen in een gemeen­schap hun oplossingen gaan zoeken.’

‘Die humanitaire waarde gebaseerd op het evangelie mag niet verloren gaan’

‘Ik werk vanuit de overtuiging dat het enige ‘beeld van God’ waarover we beschikken, wijzelf zijn, geschapen naar zijn beeld en gelijkenis, zowel mannen als vrouwen. Deze notie drukt mijns inziens op een prachtige manier de waardigheid van de mens uit, van ieder mens. Elk mens is uniek en verdient respect. In de missionaire traditie gaat de focus naar de armen, de onderdrukten, mensen die op de één of andere manier niet meetellen. Die humanitaire waarde gebaseerd op het evangelie mag niet verloren gaan,’ vindt Anneke.

‘Zeven op de tien vrouwen lijden onder huiselijk of seksueel geweld’

Martine Buijs werkt in Bolivia bij een vrouwen­orga­ni­sa­tie. ‘Zeven op de tien vrouwen hier lijden onder huiselijk of seksueel geweld. Met onze organisatie Levántate Mujer (Vrouw, sta op) vangen we slachtoffers op en helpen we hen zichzelf weer te respecteren. In de dorpen waar we werken geven alle vrouwen aan dat ze in een situatie van huiselijk geweld zitten, of hebben gezeten. Dat laat wel zien hoe wijdverbreid deze problematiek is. We organiseren cursussen en trainingen, waarin vrouwen leren wat hun rechten zijn.’

Martine is geraakt door het geweld tegen vrouwen. ‘Dat is de drijfveer voor het werk wat ik doe. Al is er maar één persoon die echt hulp nodig heeft, dan ga je helpen. Dat inspireert mij zeer. Dat is onze taak, onze missie. Wij hebben veel blijf-van-mijn-lijfhuizen. Daar komen vrouwen die het slachtoffer zijn van huiselijk geweld. Vaak gaan ze daarna toch weer terug naar huis. Daar gaat het dan opnieuw mis en dan komen ze weer bij ons. Het doorbreken van zo’n cyclus van geweld kost heel veel tijd. Dat gaat niet zomaar.

Om dat dan tóch te blijven doen en daar veel energie in te steken, is heel belangrijk. Je moet blijven geloven,’ zegt Martine.

Martine zorgt dat de twaalf projecten die Levántate Mujer in vijf steden uitvoert, volgens plan verlopen. ‘Ik wil met eigen ogen zien wat er gebeurt. Wij hebben een aantal opvanghuizen voor geweldslachtoffers en meerdere behandelcentra waar vrouwen therapie en psychologische hulp krijgen. Ik bezoek die locaties regelmatig. Ik wil midden in het werk staan.’

‘Regelmatig slaap ik in een huis waar zes tot acht meisjes van 11 tot 18 jaar verblijven die slachtoffer zijn van seksueel geweld. Ze hebben verschrikkelijke dingen meegemaakt. Via therapie leren ze om zichzelf weer te respecteren. Deze meiden hebben onze steun echt heel hard nodig.’

Laat uw solidariteit spreken!

Anneke en Martine, en met hen honderden missionair werkers en mis­sio­na­rissen, staan kwetsbare mensen bij in hun strijd tegen armoede en onrecht. Dankzij de steun van betrokken mensen in Nederland maken zij wereldwijd een verschil voor de mensen met wie zij hun leven delen. Wilt ook u bijdragen aan hun werk? Kijk op www.weeknederlandsemis­sio­na­ris.nl voor meer informatie over de Pinksteractie van 7 tot en met 15 mei. Of steun de WNM met een gift op IBAN NL30 RABO 0171 2111 11.