Pancratiusparochie Sloten






Delen:
meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook
Volgen:
link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten volg Pancratiusparochie op Twitter volg Pancratiusparochie op Facebook

Troost

Preek pastoor Theo Bankras - za/zo 6 & 7 december

gepubliceerd: vrijdag, 9 januari 2015
Troost

Lieve kinderen, welbeminde en beminnens­waar­dige zusters en broeders in Christus,

Troost….. Troost…. Bij wie roept troost geen gedachten en gevoelens op?

We herinnert zich niet de troost die van moeder uitging bij verdriet? Wie herinnert zich niet de troost die je zag uitgaan van mensen bij een groot verlies. Wie ziet niet meer de mensen na de vliegramp bij het vliegveld elkaar omarmend?

Troost….. God roept Jesaja op om zijn stad, om zijn volk te troosten. Hij laat weten dat God van zijn stad Jeruzalem, van zijn volk is blijven houden ondanks alle ontrouw, ondanks alle verharde harten. Een groot deel van de stad, van zijn volk heeft geen open hart meer voor God en de mensen in nood. Maar er zijn er ook nog die in die liefde zijn blijven geloven. Die van God uitkomst, redding verwachten. Voor hen is hier geloof en troost en kracht.

Iets daarvan hebben wij tijdens de Nazi vervolging gezien. Onvoorstelbaar, haast ongelofelijk wat het Joodse volk aan deporatie, concentratiekampen, martelingen, vermoord door vergassing moest ondergaan. Ze waren er, gelovige Joden die troost vonden in hun geloof, in Gods liefde.

In een zeer onvergetelijke rol werd dat uitgebeeld in de musical Anatevka. Een Jood, Tevye, zie je te midden van alle ellende zijn hoofd naar God richten zeggend: “Ik weet dat wij Uw uitverkoren volk zijn maar kunt U niet een paar weken een ander volk kiezen?”

Troost vinden in je geloof. Ik heb dat zoveel mogen zien bij mensen. Dikwijls bij en na het toedienen van het Sacrament der Zieken. En recent nog bij Lenie Haaker-Huesken. Ik had dat eerder bij haar gezien toen haar een groot verdriet trof, toen haar man plotseling overleed; al in oktober 1997. Zij werd niet de armzalige weduwe. Zij vond troost en kracht uit haar geloof. Het ontvangen van het H. Brood troostte en sterkte haar. Zij wist haar man was thuisgekomen bij God en was daar naar op weg. Voor haar was Jezus’ belofte: “Wie eet van het Brood dat ik zal geven, die zal leven al is hij ook gestorven”. Iets van Gods liefde zag zij in Jezus; troost en kracht ging van dat geloof uit. Zij spiegelde zich aan Jezus voorbeeld: “God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?” “Maar in Uw handen leg ik mijn leven”. Zij kon een mens van liefde blijven voor kinderen en allen die bij hen hoorden.

Troost heb ik zeer vele mensen zien vinden in hun geloof na het verlies van een dierbare, na een breuk in hun huwelijk, na een breuk met een of meer kinderen. Troost omdat zij zich bemind weten door alles heen in Gods liefde.

In het laatste couplet van ons Rorate zing ik het smekend uit: “God troost uw volk”. Moge de advent een tijd zijn dat ons hart, het hart van zovelen open komt voor Gods woord, Gods liefde, zo zichtbaar geworden in Jezus. Ook zichtbaar – God zij dank – in vele mensen. Mensen die heilig verklaard worden; zichtbaar in veel mensen van liefde om ons heen.

Moge ons geloof in Gods liefde voor ons in deze tijd verdiept worden zodat het ons zal troosten als wij getroffen worden door groot verdriet.

Jullie pastoor Theo Bankras