Pancratiusparochie Sloten






Delen:
meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook
Volgen:
link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten volg Pancratiusparochie op Twitter volg Pancratiusparochie op Facebook

Verrijkende dialoog

Door Pastor Dominiek Deraeve, sdb

gepubliceerd: maandag, 26 juni 2017
Verrijkende dialoog

Onze koning Willem-Alexan­der en koningin Máxima brachten onlangs een offi­cieel bezoek aan paus Fran­cis­cus. En hoewel Willem-Alexan­der en de paus elkaar al voor de derde keer ontmoetten en de paus gere­geld staats- en rege­rings­lei­ders ont­vangt, blijft het bezoek opmer­ke­lijk.

Ver­schil­lende nieuwsmedia hebben hierover ge­schre­ven. “Pas in maart 1985 betrad koningin Beatrix als eerste Neder­landse vorstin het Vati­caan. Dat heeft alles te maken” – schrijft men – “met een eeuwen­lange, moeizame ver­hou­ding tussen pro­tes­tan­ten en katho­lie­ken in Neder­land.

Maar in 2005 wei­gert Beatrix om naar de begrafenis van paus Joannes Paulus II te gaan ondanks het aan­drin­gen van velen. Veel katho­lie­ken waren onaangenaam verrast, onder meer oud-premier Dries van Agt, en be­schouw­den dit als een affront aan de Neder­landse katho­lie­ken.” De oecumene was toen nog niet in het koningshuis door­ge­dron­gen.

Het is niet alleen omdat de pro­tes­tant Willem-Alexan­der met de katho­lie­ke Máxima getrouwd is, dat de ver­hou­dingen tussen katho­lie­ken en pro­tes­tan­ten verbeterd zijn. Het komt vooral door de toe­na­de­ring van pro­tes­tan­ten en katho­lie­ken aan de basis en in het mid­den­veld. Sinds het tweede Vati­caans Concilie is de dialoog tussen katho­lie­ken en pro­tes­tan­ten opgestart en niet meer stil­ge­vallen.

We mogen dit vooral be­schou­wen als een verrij­king. Door het gesprek met elkaar aan te gaan ont­dek­ken we dat er meer is dat ons bindt dan wat ons van elkaar scheidt. Uit­ein­de­lijk geloven we allen in dezelfde Heer Jezus Christus, die omwille van ons heil maar ons toe­ge­ko­men is. Ons katho­lie­ke geloof kan sterker uitgediept wor­den dankzij het contact met de pro­tes­tan­ten (en bij uitbrei­ding alle gods­diensten). Als ik iets zou aandui­den wat wij van de pro­tes­tan­ten geleerd hebben, dan is het wel hun omgang met de Bijbel als het Woord van God. Zij leren dan vooral van ons de waarde van rituelen en sacra­menten.

Betekent dit dat we daardoor weer helemaal één zullen wor­den en dat de ‘ver­dwaalde’ schapen (wie dat ook mogen zijn), zullen te­rug­ke­ren naar de schaapsstal? Veeleer moeten we geloven in een een­heid in verschei­den­heid. Ik ben gelukkig als katho­liek, een ander als pro­tes­tant. Waarom zou­den we dit niet in elkaar res­pec­teren? Zoals Paulus schrijft in de eerste corinthiërsbrief zijn we ledematen van één lichaam, elk met een eigen­heid en een functie. Wanneer we die verschei­den­heid in elkaar erkennen en res­pec­teren, dan brengen we meer eer aan God.

Het is dan ook goed dat we regel­ma­tig deelnemen aan oecu­me­nische ac­ti­vi­teiten in onze buurt. Dit jaar vieren de pro­tes­tan­ten 500 jaar re­for­ma­tie. Ook dit is een kans om de band met elkaar te ver­ster­ken en de oecumene ver­der vorm te geven.

Pastor Dominiek Deraeve, sdb